Yaygın olarak kullanılan bir konektör olarak, Paslanmaz çelik vidalar iyi korozyon direnci ve yüksek güçleri nedeniyle çeşitli endüstriyel ve sivil alanlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Oksitleyici atmosfer, materyalin stabilitesini etkileyebilecek oksijen veya belirli oksitleyici maddeler içeren bir ortamı ifade eder. Birçok uygulamada, özellikle yüksek sıcaklık, kimyasal reaksiyonlar veya aşırı çalışma koşulları içerenlerde, vidaların stabilitesi özellikle önemlidir. Paslanmaz çelik vidalar için, oksitleyici bir atmosferde stabiliteyi koruyamayacağı, uygulanabilirliğini ve güvenilirliğini değerlendirmek için önemli bir göstergedir.
Paslanmaz çelik vidaların oksidasyon direnci, benzersiz alaşım bileşimlerinden gelir. Östenitik paslanmaz çelik gibi tipik paslanmaz çelik malzemeler, yüksek oranda krom içerir, bu da ince bir krom oksit film tabakası paslanmaz çeliğin yüzeyinde hızlı bir şekilde oluşmasına izin verir. Bu oksit film, dış oksijeni paslanmaz çelik içindeki metal yapıdan etkili bir şekilde izole edebilir, böylece daha fazla oksidasyon reaksiyonlarını önleyebilir. Sıradan çelik ile karşılaştırıldığında, paslanmaz çelik önemli korozyon direncine sahiptir, bu nedenle birçok oksitleyici atmosferde iyi stabilite koruyabilir. Bu özellik, paslanmaz çelik vidaların oksitleyici gazlara maruz kaldığında korozyonu ve bozulmayı etkili bir şekilde önlemesine izin verir.
Paslanmaz çelik vidalar oksitleyici bir atmosferde iyi bir stabiliteye sahip olsa da, bu, her durumda oksidasyon ve hasardan tamamen kaçınabilecekleri anlamına gelmez. Farklı tipte paslanmaz çelik malzemeler, oksitleyici atmosferlerde farklı toleranslara sahiptir. Bazı düşük alaşımlı paslanmaz çelikler, yüksek sıcaklıkta oksitleyici bir atmosferde oksit filmi yavaş yavaş kırabilir veya bırakabilir, metal yüzeyi açığa çıkarabilir ve korozyon işlemini hızlandırabilir. Daha fazla nikel veya molibden içerenler gibi yüksek alaşımlı paslanmaz çelikler, yüksek sıcaklık oksidasyonuna karşı daha güçlü bir dirence sahiptir ve daha şiddetli oksitleyici atmosferlerde daha uzun süre stabil kalabilir.
Alaşım bileşimine ek olarak, paslanmaz çelik vidaların yüzey işlem süreci de oksitleyici atmosferlerdeki performanslarını etkileyecektir. Uygun ısıl işlem veya yüzey kaplamaya uğramış paslanmaz çelik vidalar, oksidasyon direncini daha da artırabilir. Örneğin, bazı paslanmaz çelik vidalar, daha güçlü bir oksit film oluşturmak ve oksitleyici ortamlarda stabilitelerini iyileştirmek için yüzeyde pasifleştirilebilir. Ek olarak, alüminyum veya nikel gibi diğer antioksidan malzemelerin elektrodulan veya püskürtülmesiyle, paslanmaz çelik vidaların oksidasyon direnci etkili bir şekilde arttırılabilir, bu da onları oksitleyici atmosferlerde daha kararlı hale getirebilir.
Paslanmaz çelik vidalar bile, uzun süre yüksek sıcaklık, yüksek oksitleyici atmosferlere maruz kaldığında hala biraz bozulma yaşayabilir. Örneğin, aşırı yüksek sıcaklıklarda, oksit film kırılabilir ve metalin kendisinin oksijenle temas etmesine neden olabilir, böylece korozyonu hızlandırabilir. Oksit tabakasının stabilitesi, çalışma ortamındaki gaz bileşimi, nem, asitlik ve alkalinite gibi diğer faktörlerden de etkilenecektir. Sülfürler veya klorürler gibi aşındırıcı gazlar içeren bazı oksitleyici atmosferlerde, paslanmaz çeliğin oksidasyon direnci de bastırılabilir, bu da malzemeyi daha fazla sansıklı hale getirebilir.
DİL
